Bruce opent het Bruce Springsteen Center for American Music

Bruce en Patti arriveerden om 11 uur ’s ochtends voor een ceremonie met speeches en het officiële moment van het doorknippen van het lint om het nieuwe gebouw op de campus te openen. Naast Bruce en Patti waren ook hun jongste zoon Sam en zijn echtgenote aanwezig, net als Springsteens beide zussen Ginnie en Pamela. Jon Landau was er, E Street Bandleden Garry Tallent, Max Weinberg en Charlie Giordano, oud E Street Bandleden Vini Lopez en David Sancious, Hetzelfde geldt voor Springsteens tourmanager George Travis, producer Ron Aniello, filmmaker Thom Zimny en roadie Kevin Buell.

Toespraak Bruce

Bruce begon zijn speech met de herinnering aan een optreden dat hij in 1969 op het universiteitsterrein gaf: “Als iemand me toen zou zeggen dat we hier vandaag zouden staan, verklaarde ik hem als krankzinnig.” Bruce bedankte zijn ouders omdat zijn muziek uit worsteling is ontstaan, rechtstreeks uit het leven van zijn ouders, in de jaren vijftig in Freehold. Bruce vertelde dat zijn ouders het financieel zwaar hadden en geld moesten lenen om elke maand rond te kunnen komen. “En toen ik aan de slag ging, deed ik mijn vaders kleren aan en deed ik wat ik kon.” Zo verklaarde Bruce, net als in zijn Broadway-show overigens, dat de thematiek van veel van zijn muziek uit het arbeidersverleden van zijn vader stamt.

Bruce verontschuldigde zich ook dat hij een zonnebril op had en legde uit dat hij weleens emotioneel kon worden. Dat gebeurde ook toen bij in zijn dankwoord Patti aansprak: “Ik wil mijn prachtige vrouw bedanken, met wie ik al 35 jaar getrouwd ben. Het is onze trouwdag [9 juni, red]. Zonder haar zou zoveel hiervan simpelweg niet bestaan. Haar liefde, haar talent, haar geduld en haar steun zijn essentieel voor alles wat ik doe en heb gedaan. Zij is mijn hart, mijn ziel, ze heeft veel doorstaan, en ze is mijn heldin en mijn favoriete lid van de E Street Band.”

Daarna bedankte hij de E Street Bandleden die aanwezig waren: “De machtige E Street Band, zonder hen zou ik hier niet staan. De impact die ze me elke avond geven – de kracht, het hart, de ziel en de complete toewijding. Ze leveren al vijftig jaar lang avond na avond topprestaties voor me. Dank jullie wel, mannen.”

“Dit is het prachtige begin van iets waarvan ik hoop dat het leven, hoop, creativiteit, onderwijs, dromen en inspiratie zal brengen naar deze campus, onze gemeenschap en ons land. Ik ben zeer vereerd om hier deel van uit te maken. Bedankt.”

Bruce zei dat hij blij en vereerd is met het nieuwe centrum, waar een blijvende tentoonstelling van de muziek van zijn mentors en helden naast die van hem te bezoeken is. “Ik zie mijn werkend leven als een kleine schakel in een grote ketting. En zij die dit centrum bezoeken krijgen iets mee van die ketting door het leven, werk en visie van al die historische onderdelen. En ik ben ook blij en opgelucht dat fans nu een andere plek hebben om te bezoeken in plaats van mijn huis.”

Kleine schakel in een grote ketting

In een interview met de New York Times ging Bruce dieper in op de vraag waarom het centrum meer is dan een monument voor hemzelf. “De smoking van Frank Sinatra was best cool, weet je?”, zei Bruce, verwijzend naar een kostuum van Sinatra dat een van de honderden tentoongestelde objecten is waarvan meer dan de helft gerelateerd is aan andere artiesten dan Springsteen. “Zo zie ik mezelf eigenlijk, ik ben een kleine schakel in een grote ketting. Ik ben degene die het stokje overnam. Zo werkt het. Je draagt ​​het een tijdje en geeft het dan door aan de volgende. Ik denk dat het centrum dat weerspiegelt.”

Bob Santelli verduidelijkt de opzet van de tentoonstelling: “Ik heb het grootste deel van mijn tijd besteed aan de vraag hoe ik aan de verwachtingen kon voldoen om het verhaal van de Amerikaanse muziek te vertellen, want het is zo groot, zo breed, zo complex. Ik heb er maandenlang mee geworsteld en uiteindelijk kwam ik op het idee om momentopnamen te maken van de grote Amerikaanse genres en momentopnamen van de grote Amerikaanse muzikale thema’s, dingen die de Amerikaanse cultuur en geschiedenis raken.”

Trouw aan de instructies van The Boss zelf is de tentoonstelling over Springsteen te zien op de tweede verdieping. De begane grond is gewijd aan de vele Amerikaanse genres, evenals de thema’s ras, gender en Amerikaanse identiteit. Kostbare relikwieën, zoals een gitaar die ooit van Johnny Cash was, de trompet van Louis Armstrong, een kostuum gedragen door Lady Gaga, de cape van George Clinton en de smoking van Sinatra, zijn daar te zien. Boven zijn er Springsteen-artefacten te vinden die fans zullen aanspreken, zoals het leren jack dat Bruce droeg voor de cover van Born to Run, de rode pet die in de achterzak van Springsteens jeans van de cover van Born in the USA, en de originele Gibson J-200 akoestische gitaar en TEAC 144 Portastudio die hij gebruikte voor de opnames van Nebraska.

Bezoekers kunnen zelf proberen de mixniveaus van Born in the USA aan te passen en er staat een drumstel waar ook een videoles van Max Weinberg bij te volgen is over het donderende drumgedeelte van het nummer.

Bruce tevreden met klein vitrinekastje

Naast een cultureel centrum dat is gewijd aan zijn nalatenschap, heeft Springsteen een visie voor de toekomst ervan: “Naarmate mijn eigen relevantie afneemt, zal ik tevreden zijn met dat kleine glazen vitrinekastje, met daarin de kern van wat ik heb gedaan, omringd door een stel andere ongelooflijke muzikanten. Ik zou het graag zien voortbestaan ​​als een Amerikaans muziekcentrum, een plek die jonge mensen aantrekt die op zoek zijn naar een gevoel van historische continuïteit, een gevoel van inspiratie, een gevoel van hoe Amerikaanse muziek de cultuur vormgeeft en hoe cultuur de politiek vormgeeft. Gewoon een plek die je geest, je ziel en je hart verrijkt, inspireert en vormt.”

Bij de ceremonie waren ook enkele muzikanten aanwezig die de voorgaande avonden hadden opgetreden: Jon Bon Jovi, Jackson Browne, Jimmie Vaughan en Disciples of Soul-gitarist Marc Ribler. Woody Guthries dochter Nora was er, journalist Brian Williams en Springsteen-fotografen Rob DeMartin, Danny Clinch, Eric Meola en Frank Stefanko. De gouverneur van New Jersey, Mikie Sherrill, Patrick Leahy, president van Monmouth University en Bob Santelli, de directeur van het nieuwe centrum, spraken waarna Jon Landau Bruce introduceerde.