Thom Zimny filmt concert in Boston

In de speech voorafgaand aan ‘My City of Ruins’, waarin Bruce een aantal kwalijke zaken bespreekt waar de regering van Trump voor verantwoordelijk is, had hij een nieuwe ergernis toegevoegd. “We hebben een president die een fonds van 1,8 miljard dollar beschikbaar wil maken om mensen te belonen en compenseren die op 6 januari onze hoofdstad, onze democratie en onze politieagenten hebben aangevallen. Dit is een Amerikaanse schande en dit gebeurt nu.”

De Boston Globe recenseerde de show: “Normaal gesproken is een Bruce Springsteen-show een woeste, drie uur durende rock-‘n-rollshow. Maar zijn optreden zondag in TD Garden was geen gewone Springsteen-show. Het was een woeste, drie uur durende rock-‘n-rollshow vol rechtvaardige woede, een bewuste politieke daad (…) Natuurlijk heeft Springsteen zich nooit afzijdig gehouden van politiek commentaar, zowel in wat hij heeft gezegd en gedaan als in de liedjes die hij heeft geschreven. Maar zijn huidige project tilt dat naar een hoger niveau – een niveau dat past bij de dreiging waarmee hij ons geconfronteerd ziet worden.

“Er was een opzwepende versie van ‘Clampdown’ van The Clash waarin Springsteen brulde: ‘Let fury have the hour, anger can be power, you know that you can use it.’ ‘Streets of Minneapolis’, waarin Springsteen zijn innerlijke folkkant liet zien, werd voorafgegaan door lof voor het verzet van de inwoners van de stad: ‘Zij lieten ons zien dat dit nog steeds Amerika is, dat de gestapo-tactieken van deze regering niet getolereerd zullen worden.’

“Ook favorieten die deel uitmaken van elke Springsteen-setlist werden gespeeld, van ‘Born to Run’ en ‘Tenth Avenue Freeze-out’ tot ‘Darkness on the Edge of Town’ en ‘Because the Night’, allemaal gebracht door de goed geoliede machine die de E Street Band is en door een man die, nu 76 jaar oud, nog steeds drie uur lang op volle kracht kan spelen, ook al begint hij eindelijk de effecten van de tijd te vertonen. Maar de essentie van het optreden lag in de missie die Springsteen zichzelf heeft gesteld: niet alleen om ‘deze corrupte, incompetente en verraderlijke regering’ aan de kaak te stellen, maar ook om verder te kijken dan dat, naar het werk van wederopstanding en herstel en naar het herstel van wat Lincoln ‘de betere engelen van onze natuur’ noemde.”

Het concert in Boston werd bezocht door Eddie Vedder, Peter Wolf en leden van de Dropkick Murphys. Aan het einde van de show, vlak voor ‘Chimes of Freedom’ memoreerde Bruce aan zijn drie optredens in Joe’s Place en acht concerten in Charlie’s Place, in 1974, in Cambridge, een voorstad van Boston. Dat waren niet de eerste plekken waar hij in Boston en omgeving heeft opgetreden, maar de concerten in die etablissementen hebben blijkbaar een blijvende herinnering bij Bruce teweeggebracht. Met ‘Chimes of Freedom’, geschreven door Bob Dylan die op deze dag zijn 85ste verjaardag vierde, sloot Springsteen het concert af.

De volgende show is in een honkbalstadion in Washington, bijna in de achtertuin van Donald Trump dus.

Oudere concertverslagen vind je in de Concert-sectie.