Springsteen was zaterdagavond 17 januari een onaangekondigde gast op het Light of Day-festival in het Hackensack Meridian Health Theatre (de grote zaal van het Count Basie Center) in Red Bank, New Jersey. Hij speelde mee met Willie Nile, Joe Grushecky, Gary US Bonds en John Rzeznik. Frank Dufour was erbij en mailde: “Van alle Light of Day-shows die ik zag was deze met voorsprong de beste.”
Springsteen was vrijdag nog in Florida, maar verscheen zaterdagmiddag in Red Bank om tijdens soundcheck een paar nummers te repeteren. Aanwezige fans wisten toen al dat er ’s avonds weer wat speciaals stond te gebeuren. De paar kaartjes die nog via Ticketmaster te koop waren, gingen snel van de hand, zodat Bruce en de andere artiesten ’s avonds voor een uitverkochte zaal speelden. Na korte optredens van verschillende acts zoals Joe D’Urso, James Maddock en Fantastic Cat, kwam Bruce voor het eerst op het podium bij de set van de New Yorkse singer/songwriter Willie Nile. Zoals sinds 2012 wel vaker bij Light of Day speelden ze samen Niles nummer ‘One Guitar’.
Bruce zong met Willie en deelde de gitaarsolo met de gitarist van Niles band. Bruce verliet daarna het podium en werd pas tijdens het optreden van afsluiter Joe Grushecky and the Houserockers weer op het podium gevraagd. Nadat Grushecky met Gary US Bonds ‘New Orleans’, een hit van laatstgenoemde uit 1961, had gespeeld, verscheen Bruce op het podium en bleef daar tot het einde van de show. “Bonds is fucking 86 years fucking old”, begon Bruce lachend. “I love these young folks”, counterde Gary US Bonds, “I’m gonna teach them how to rock ’n roll.” Het duet ‘Jole Blon’, een cajun traditional, volgde. Dit nummer had Bruce voor The River overwogen, maar uiteindelijk nam hij het samen met Bonds op voor diens album Dedication uit 1981. Ook het tweede nummer van die plaat, ‘This Little Girl’ dat Bruce voor Bonds schreef, speelden ze zaterdag samen.
Voordat Bonds van het toneel verdween had Bruce eerst nog een paar mooie woorden voor de 86-jarige rocker. Hij vertelde aan het publiek dat hij de zanger die in de jaren zestig een mooie carrière had, voor het eerst eind jaren zeventig live zag spelen in een loungebar op een vliegveld in New Jersey. Toen besloot hij om, samen met Stevie Van Zandt, de carrière van Bonds uit het slop te halen door begin jaren tachtig twee platen voor hem te produceren (en er zelf op mee te spelen): Dedication en On the Line.
Bruce zegt geen miljardair te zijn
‘Darkness on the Edge of Town’ was het eerste nummer dat Bruce samen met The Houserockers deed. Na het drinken van een shot tequila zette hij de gitaar aan de kant, nam de microfoon en begon wandelend over het podium aan het intro van ‘Savin’ Up’. Bruce vertelde dat hij op CNN had gehoord dat Beyoncé de vijfde miljardair was in rock-‘n-roll. Hij zei dat in dat rijtje eerst Paul McCartney werd genoemd, daarna Paul Simon en daarna hijzelf. “They say I have a billion dollars but I don’t have it. I wish that I did have it, but they keep saying it, but what they don’t understand is, I have partners! Anybody here have heard of the E Street Band? I don’t have a fucking billion dollars. If I did, I’d buy another guitar. But when we die, they are not going to ask what we have in our saving account. That’s not what Saint Peter is going to ask when you get to the fucking pearly gates. He’s not going to look at your bank book. He wants to know how much you have in your love account.”
Toen iemand uit het publiek riep om ‘Frankie Fell in Love’ zei Bruce: “We haven’t rehearsed that one… next year!” Wel volgde ‘I’m Not Sleeping, een nummer dat Bruce met Grushecky schreef en hij uiteindelijk ook op Tracks II uitbracht. Daarna de Houserocker-klassieker ‘Pumpin’ Iron, Sweatin’ Steel’. Danny Clinch, die het hele optreden op het podium foto’s maakte, legde zijn toestel even terzijde en speelde mondharmonica. Bruce gaf een vlammende gitaarsolo ten beste. Daarna werden ‘Lucky Town’ en ‘Atlantic City’ gespeeld, gevolgd door ‘Never Be Enough Time’, een duet tussen Bruce en Joe dat ook op Grushecky’s album American Babylon staat. Dat album produceerde Bruce in 1995 voor de zanger uit Pittsburgh.
Bruce spreekt zich uit tegen ICE-acties
‘Johnny 99’ was het volgende nummer en Bruce vroeg Danny Clinch om weer op mondharmonica mee te doen. Daarna introduceerde Bruce ‘The Promised Land’ door in te gaan op de gespannen situatie in Amerika:
“Dit volgende nummer is waarschijnlijk een van mijn beste nummers. Ik wil vanavond niet aan de huidige situatie voorbijgaan, maar ik schreef dit nummer als een ode aan de kansen die Amerika biedt. Het ging over een prachtig, maar ook gebrekkig land, zoals we nu zijn, en over het land dat we zouden kunnen zijn. Op dit moment leven we in ongelooflijk kritieke tijd. De Verenigde Staten, de idealen en waarden waar het de afgelopen 250 jaar voor stond, worden op de proef gesteld zoals nooit tevoren in de moderne geschiedenis. Die waarden en idealen zijn nog nooit zo bedreigd geweest als nu.
“Dus nu we vanavond bijeenkomen in deze prachtige uiting van liefde, zorg, aandacht en saamhorigheid… Als je gelooft in democratie, in vrijheid, als je gelooft dat de waarheid er nog steeds toe doet en dat het de moeite waard is om je uit te spreken, ervoor te vechten. En als je gelooft in de macht van de wet en dat niemand daarboven staat. Als je je verzet tegen zwaarbewapende, gemaskerde federale troepen die Amerikaanse steden binnenvallen en Gestapo-tactieken toepassen tegen onze medeburgers… Als je gelooft dat je het niet verdient om vermoord te worden, omdat je je Amerikaanse recht op protest uitoefent, laat dan een boodschap aan deze president horen. En zoals de burgemeester van die stad al zei: ‘ICE should get the fuck out of Minneapolis’. Dus dit nummer is voor jullie en ter nagedachtenis aan de moeder van drie kinderen en Amerikaans staatsburger Renée Good.”
‘The Promised Land’, met John Rzeznik van de Goo Goo Dolls, was een hoogtepunt in de set. Daarna stroomde het podium vol met alle artiesten en mensen van de Light of Day-organisatie. Bob Benjamin, de vroegere manager van Joe Grushecky die aan Parkinson lijdt en die Light of Day 26 jaar geleden is gestart, werd zittend in een rolstoel midden op het podium geplaatst. Eerst werd ‘Light of Day’ gespeeld, gevolgd door ‘Happy Birthday’ voor Bob Benjamin. Er kwam ook een taart en na de festiviteiten sloot Bruce de show af met een mooie akoestische uitvoering van ‘Thunder Road’.
Frank Dufour, die veel shows van Light of Day in New Jersey heeft bijgewoond, was er gisteren ook bij en mailde: “Er zijn van die avonden… van alle Light of Day-shows die ik zag was deze met voorsprong de beste. Bruce was speels, zeer goed bij stem en scherp afgetraind, misschien nog wel in betere conditie dan afgelopen tour. Opwarmen deed hij met Willie Nile tijdens ‘One Guitar’ om vervolgens het podium op te komen met Grushecky en de Houserockers en daar te blijven tot een half uur na middernacht. Gedreven, grappig en een vlammende speech gericht op Trump in verband met de recente gebeurtenissen en de moord op Renée Good. De fles tequila was nooit ver weg en de gitaarsolo tijdens ‘Lucky Town’ was echt gitaargeweld van de bovenste plank.”
Geschiedenis Light of Day
Het Light of Day-festival vierde dit jaar het 26-jarig jubileum. In de beginjaren van het festival, dat toen voornamelijk in Asbury Park plaatsvond, was Springsteen een vaak geziene special guest, maar sinds 2015 is Bruce alleen nog in lustrumjaren aanwezig geweest (2015, 2020 en 2025). Dit jaar was dus een uitzondering op deze regel. De Light of Day-stichting zamelt geld in voor onderzoek naar bestrijding van de ziekte van Parkinson. Het festival in New Jersey duurt een hele week en ook komt de organisatie elk jaar met een aantal artiesten naar Europa. België wordt steevast aangedaan en eind vorig jaar was Light of Day sinds lange tijd ook weer in Nederland.
Setlist:
met Willie Nile: One Guitar
met Joe Grushecky & The Houserockers: Jole Blon (met Gary US Bonds) / This Little Girl (met Gary US Bonds) / Darkness on the Edge of Town / Savin’ Up / I’m Not Sleeping / Pumpin’ Iron, Sweatin’ Steel / Lucky Town / Atlantic City / Never Be Enough Time / Johnny 99 (met Danny Clinch) / The Promised Land (met Johnny Rzeznik) / Light of Day (met alle artiesten) / Thunder Road
