Springsteen en de E Street Band hebben dinsdag 24 juni de tweede show in het Anoeta Estadio Reale in San Sebastian gegeven. Het concert werd halverwege zo’n 25 minuten onderbroken vanwege onweer en stortregen. Daarna kwam Bruce terug en gooide hij er meer dan een schepje bovenop. Little Steven was afwezig vanwege een blindedarmoperatie. Astrid van der Werf en Paul Meerman waren er wél bij. “Dit was een avond dat mensen na afloop elkaar allemaal omhelzen en foto’s van en met elkaar maken. Meer dan anders, omdat je zo blij was dat je erbij was.”
Steve had maandag via Twitter al laten weten dat hij een stekende buikpijn had gekregen en in een ziekenhuis in San Sebastian succesvol geopereerd was. Op zijn plek stond Garry Tallent aan de microfoon en Anthony Almonte was naar voren geschoven om naast Garry percussie te spelen. Het was niet voor het eerst deze tour dat Steve een show moest missen, in Dallas in 2024 miste hij een concert vanwege corona. De show startte met ‘Lonesome Day’ gevolgd door ‘Prove It All Night’. Nils Lofgren en Jake Clemons namen de zangpartij van Little Steven voor hun rekening. In plaats van ‘The River’ speelde Bruce ‘My Hometown’.
Springsteen brak zijn soloakoestische uitvoering van ‘House of a Thousand Guitars’ halverwege af. Het onweer, dat zich al een hele tijd aandiende, was inmiddels boven het stadion aangekomen en Bruce vond het niet veilig meer om door te spelen. Hij gebaarde dat het publiek vooraan bij de reling wat naar achteren moest stappen. Even later werd omgeroepen dat de show gepauzeerd moest worden. Intussen was het ook hard gaan regenen en zocht een groot deel van het publiek op het veld beschutting onder de tribunes. Na ongeveer een half uur kwamen Bruce en de band weer terug en gooide Bruce er wat bovenop. Hij trapte af met ‘Growin’ Up’, solo uitgevoerd op elektrische gitaar.
Met de band stortte hij zich daarna in ‘My Love Will Not Let You Down’. Ook Born in the USA-nummers ‘Darlington County’, ‘Working on the Highway’ en ‘I’m on Fire’ werden gespeeld. In de toegiften volgden zowel ‘Bobby Jean’ als ‘Glory Days’.
Astrid: “Het gas ging erop”
Astrid van der Werf was bij het concert en appte: “Dit was een avond dat mensen na afloop elkaar allemaal omhelzen en foto’s van en met elkaar maken. Meer dan anders, omdat je zo blij was dat je erbij was. Het ging van stikheet, naar drijfnat, naar erg gelukkig. Dat kwam natuurlijk door de gedwongen pauze in het concert. Het onweerde en regende op dat moment vreselijk. Bruce was net begonnen met ‘House of a Thousand Guitars’, maar brak dat echt midden in een regel af om te zeggen dat vanwege het weer de show werd stilgelegd en dat hij over een kwartier zou terugkomen.
“Ik weet niet precies hoelang de pauze heeft geduurd. Het onweer, het leek wel vuurwerk, was snel voorbij gelukkig, maar het hoosde nog wel een tijdje. Toen de roadies uiteindelijk weer het podium opkwamen om plastic en water te verwijderen, leken er wel watervallen vanaf te komen. Bruce had zich in tussentijd nog een keer laten zien om het publiek aan te moedigen door te zingen. Want, zo heb ik het tenminste beleefd, het stadion bleef massaal juichen en zingen. En toen gebeurde wat ik al eerder bij Springsteen heb gezien als er iets onverwachts gebeurt en de boel weer op gang gebracht moet worden (denk bijvoorbeeld aan de stroomstoring in Parijs): het gas helemaal indrukken.
“Het gas was gisteravond ‘Growin’ Up’, dat Bruce alleen speelde. De band viel niet in, het was zo bijzonder. Daarna ‘My Love’, ‘Darlington County’, en ‘Working in the Highway’. De show hervatte zijn normale traject weer bij ‘Because the Night’. Springsteen is zo’n fantastische performer die ook na zulke weersomstandigheden iedereen in het nekvel grijpt om niet meer los te laten. Dan word ik opnieuw fan en bijna verliefd. Dit is live nog steeds het beste dat je kunt krijgen en wensen.
“Stevie was er niet bij natuurlijk en dat is een gat in het geluid, maar nog meer het beeld. Bruce noemt hem tegenwoordig ook musical director. Mij viel op dat een paar nummers – ‘The Promised Land’ bijvoorbeeld – te langzaam gingen. Zou dat aan de afwezigheid van Stevie liggen of had Max gewoon te langzaam afgeteld?”
Paul: “Er stond ineens een andere Bruce”
Paul Meerman was bij het concert en noemde het een memorabele avond: “De dag van de tweede show in San Sebastiaan sloeg het weer om. De hitte was weer terug. 38 graden gaf de teller aan. De hele stad pufte. Rond het stadion was het zoeken naar een schaduwrijk plekje. Rond half vijf begon de band, zonder ‘musical director’ Steven van Zandt, met de soundcheck.
“Prominent werd ‘Atlantic City’ in de soundcheck gespeeld, maar ook ‘I’m on Fire’ kwam voorbij. Mooi moment met honderden meeneuriënde fans buiten het stadion wachtend om naar binnen te mogen. Iets na negen uur betrad de band het podium. Waar de eerste show in San Sebastian op dinsdag nog knallend begon, was het nu wat ingetogener. ‘Lonesome Day’ was niet de “BAM” die ‘No Surrender’ wel vaak is. Verrassing was wel het debuut van ‘Prove It All Night’ bij dit deel van de tour. Helaas geen ’78-intro. Daarna ging het gewoon goed, maar rustig verder. Geen woord overigens over de afwezigheid van Steve, de hele avond niet. Nils nam veel van hem over, waaronder enkele zangpartijen. Hij moest echt gestrekt op zijn tenen staan om bij de microfoon van Bruce te komen. Grappig gezicht was dat.
“Er was dan wel geen geknal op het podium, des te meer in de lucht. Flitsen en donder. Bruce kondigde kort na het begin van ‘House of Thousand Guitars’ aan dat ze moesten stoppen. In no time werd het podium afgedekt. Het episch centrum van de storm lag recht boven San Sebastian. Het onweer ging inmiddels gepaard met veel regen en hagelstenen. Forse hagelstenen. Het noodprotocol ging in werking. De pitgangers moesten bij de barriers weg en twee meter naar achter. Dat begreep niet iedereen. Het veld stroomde leeg. Op de overdekte tribunes ging de wave en op het veld klonk ‘Ole ole ole’. Ongeveer 25 minuten duurde het en toen kwam de melding dat de band zo verder zou gaan. En dat gebeurde eigenlijk al heel snel zelfs. Bruce kwam al spelend het podium op met de tune van ‘Growin’ Up’. Terwijl hij dit speelde kwam de rest van de band binnen.
“Er stond ineens een andere Bruce, zo leekt het. Het plezier sprong er van af. De gitaarpartijen waren scherp. Ineens leek het of Bruce ter plekke de set wijzigde, met name bij ‘Darlington County’, ‘Working on the Highway’ en ‘I’m on Fire’. Er volgden lange intro’s (‘Darlington County’ met stukje van ‘Honky Tonk Women’), nummers die Bruce dichtbij het publiek op het middenpodium speelde en de spons water die hij boven zichzelf uitkneep. Bij de feestnummers ging het stadion volledig los. Het eerste gedeelte van de show wordt ook wel het “angry” deel en het tweede gedeelte het “party”-gedeelte genoemd.
“De klok kroop naar kwart voor een ’s nachts toen Bruce ‘Twist and Shout’ erg lang oprekte met grappen en grollen en het publiek met een big smile bedankte met: ‘You kicked the storm’s ass!’ Moe, nat, maar zeer voldaan verlieten we het stadion. San Sebastiaan is geweldig en we hebben er weer een memorabele avond bij.”
Paul Snelders stuurde zijn verslag van San Sebastian halverwege zijn motorrit van de Spaanse stad richting Milaan: “Wow, wow, wow, wat een avond was dat gisteren. Vooraf had ik geen flauw idee wat ik moest verwachten, zo zonder Stevie. Was sowieso al anders, omdat de groep waarmee ik was, niet aan de roll call wilde meedoen. Dus alle ruimte om voor sightseeing. Maar ik stond uiteindelijk wel ongeveer op rij 20. Dat maakte fotograferen wat lastiger, maar och. Ik snap dat Bruce graag in San Sebastian komt, was er ook al vaker geweest maar is en blijft een heerlijke stad.
“Terug naar het concert: in eerste instantie leek het geluid wat vlakker zonder Stevie, maar na beter luisteren viel mij met name de rol van Garry op, vooral in ‘Atlantic City’. Heerlijk die basloopjes. Normaal sneeuwen ze een beetje onder, maar nu, wow! Ook Nils had een grotere rol, tweede stem, meer solo en slaggitaar. Was even wennen, maar zeker leuk voor de foto’s. Wat al zei, moeilijk te voorspellen wat te verwachtten, na zo’n geweldige eerste avond. Ik heb de geplande setlist gezien, maar ik denk dat de regen onze vriend was! Zelden zo’n energieke Bruce mee gemaakt als na de hervatting. ‘Growin’ Up’, ‘Darlington County’, ‘Working on the Highway’, ‘I’m on Fire’, het hield niet op, wat wat dat genieten. Ik stond te soppen in mijn schoenen na die hoosbui van een half uur, maar het was het meer dan waard. Een van mijn beste Bruce concerten ooit, en ik loop al even mee.
“En het kon niet op: in plaats van òf ‘Bobby Jean’ òf ‘Glory Days’ in de toegiften speelden ze ze gewoon allebei. En ‘Twist and Shout’ in een wederom andere versie dan zaterdag, nu met Roy met een Latin solo. En toen iedereen vooraan op het podium afscheid stond te nemen, pakte Bruce z’n gitaar weer en begon opnieuw met ‘Twist and Shout’. Geweldig om te zien hoe de E Street Bandleden even niet wist wat te doen en toen maar aanhaakten, heerlijk gewoon.
“Ik weet niet of het de regen was, of de afwezigheid van zijn ‘Musical Director’, maar zo los heb ik Bruce in al mijn 22 voorgaande concerten van deze tour (tussen 2023 en 2025) nog niet gezien. Dat zal moeilijk te overtreffen worden tijdens de laatste 3 concerten. We gaan het zien. Maar dit jaar kan na 2x San Sebastian al niet meer stuk. Nu op de motor onderweg naar Milaan voor het dessert, en voor wie gaat, veel plezier in Gelsenkirchen!”
Het eerstvolgende concert is inderdaad vrijdag in Gelsenkirchen. Of Little Steven de rest van de shows deze tour gaat missen, is nog niet duidelijk. Via Twitter liet hij maandag al weten dat hij hoopt ten minste nog een concert in Milaan mee te maken.
Setlist 24-6: Lonesome Day / Prove It All Night / Land of Hope and Dreams (incl. People Get Ready) / Death to My Hometown / No Surrender/ Rainmaker / Atlantic City / The Promised Land / Hungry Heart / My Hometown / Youngstown / Murder Incorporated / Long Walk Home / House of a Thousand Guitars //pauze vanwege onweer// Growin’ Up / My Love Will Not Let You Down / Darlington County / Working on the Highway / I’m on Fire / Because the Night / Wrecking Ball / The Rising / Badlands / Thunder Road // Born in the USA / Born to Run / Bobby Jean / Glory Days / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Twist and Shout / Chimes of Freedom
