Energieke show in Gelsenkirchen

In de week dat president Trump in Nederland een koninklijke behandeling kreeg, was het vrijdagavond in Gelsenkirchen, zo’n 70 kilometer van de Nederlandse grens, de Boss die wel kritisch op ‘our American dear leader’ was. In een concert zonder verrassende nummers op de setlist sprak Springsteen zich kritisch uit over het autoritaire regime van de Republikeinse regering. Bruce was fel in zijn toespraken, maar op andere momenten uitgelaten. Hij genoot van het publiek wanneer hij weer eens langs de eerste rijen liep.

Little Steven was nog steeds afwezig, de gitaarpartijen namen Nils Lofgren en Bruce zelf over. Nils speelde onder andere ook de 12-snarige akoestische Takamine op ‘The River’. Steve is in San Sebastian vanwege een acute blindedarmontsteking geopereerd en heeft daar ook al de tweede show moeten missen. Hij hoopt in Milaan ten minste nog een concert te kunnen meedoen. Bruce maakte geen opmerking over de afwezigheid van Steve. Ook zei hij niks over een ongeval dat tijdens ‘Born in the USA’ gebeurde. Een groot stuk metaal viel van de videoschermen naar beneden en verwondde daar drie toeschouwers die naar het ziekenhuis zijn vervoerd. Waarschijnlijk heeft Springsteen er tijdens het concert zelf niks van gemerkt.

Lennart: “Een verfrissende vibe”

Lennart Bloemhof was erbij en mailde over het ongeluk: “Achteraf – via nieuwsberichten – kregen we pas mee dat er drie gewonden waren gevallen, door vallend metaal uit het gigantische videoscherm. Wij stonden aan de voorkant van het reguliere veld, zo’n twintig meter links van het scherm, en zagen opeens wel security heen en weer rennen in het grensgebied tussen FOS en het reguliere veld, en vervolgens ook een vrouw afvoeren. Dat bleek dus later een van de gewonden. Verder moesten we opeens met z’n allen zo’n drie meter naar rechts, omdat de organisatie het waarschijnlijk niet meer vertrouwd vond om mensen onder het scherm te hebben. Geen moment hadden we het idee dat dit aan de hand was, en dat gold overduidelijk ook voor Bruce, die ‘gewoon’ zijn concert afmaakte. Hoe dreigend de situatie precies was, en dus hoe verantwoord het was om het concert niet stil te liggen, blijft onduidelijk. Het zal ongetwijfeld nog flink worden geëvalueerd in Duitsland.”

Over de rest van het concert schreef Lennart: “In Gelsenkirchen onderstreepte Bruce andermaal dat het jammer is dat de Europese ‘inhaaltour’ na donderdag in Milaan alweer voorbij is. Met elk concert deze zomer lijkt hij nog beter te worden. In Gelsenkirchen kwam hij met een grote grijns het podium op, en die verdween in krap drie uur zelden van z’n gezicht. De stem was goed, er was veel ontspanning en het geluid kwam goed tot zijn recht in het mooie Veltins-stadion. Enige jammere was dat het improviseren met de setlist na San Sebastian 2 niet werd voortgezet: enkel ‘I’m on Fire’ was blijven hangen. Maar het mocht de pret niet drukken.

“Ruim 50.000 fans, onder wie veel Nederlanders, kregen een topconcert voorgeschoteld, met een gedreven, gepassioneerde en ook stoïcijnse Bruce: hij stond niet stil bij zijn op de dag van het concert uitgebrachte Tracks 2. Ook zei hij niets over de afwezigheid van Steve. Nils nam rimpelloos Steve z’n rol over, bijvoorbeeld bij de samenzang in ‘Badlands’ of de ‘guitar’ in ‘Thunder Road’, wat die nummers een net iets andere, verfrissende vibe gaf.

Afsluiter ‘Chimes of Freedom’ lijkt elke keer nog krachtiger te worden, met Bruce die overduidelijk de betekenis van het Dylan-nummer wil meegeven aan zijn fans: ‘One of the best songs about freedom ever written’, zei hij. Het belooft wat voor de twee concerten in Milaan: Bruce trekt in topvorm naar Italië, voor twee shows waarvan we inmiddels weten dat het de laatste twee zijn van een tour die ruim drie jaar heeft geduurd.”

Martijn: “Zij aan zij in volle concentratie”

Martijn Harleman mailde: “Een avondje zonder Steve voelt toch echt kaler aan. Wel aardig om eens te zien hoe dat gemis wordt opgevangen. De gemiddelde bezoeker zal het waarschijnlijk amper zijn opgevallen, er staan nog steeds 17 muzikanten op het podium. Bij ‘Land of Hope and Dreams’ vraag je je wel af waar het geluid van de mandoline vandaan komt.

“De Duitse ondertiteling leidt toch weer af, het wordt naar mijn idee bij te veel nummers toegepast. Is ‘Ihr braucht kein Fahrkarte’ echt nodig? ‘Darkness on the Edge of Town’ werd het tweede couplet half gezongen, half gesproken. ‘The River’, nu eens met Nils op akoestische gitaar, werkt ook heel mooi, zij aan zij in volle concentratie.

“‘Youngstown’ blijft m’n favoriete track van de avond, grimmig in tekst en uitvoering. De overgang via de solo van Nils naar ‘Murder Incorporated’ werkt prachtig. Het gitaarduel met Steve aan het eind van het nummer ontbreekt nu, maar ook alleen kan Bruce er een vlammend outro van maken. ‘House of Thousand Guitars’ groeit in mijn beleving, deze kreeg een Ennio Morricone-achtig intro mee.

“Deze avond helaas geen ‘Human Touch’, dat wel in de soundcheck was gespeeld, maar ‘I’m on Fire’ dat op de turbulente avond in San Sebastian ook was gedaan. Ook dit rustpuntje met alleen de kern van de E Street Band, heel gefocust op melodie en ritme, was erg fraai.

“Al met al een prima show met goed geluid en goede stem. Benieuwd wat de E Street Band ons in de toekomst nog gaat brengen.

Paul: “Heerlijk om te zien hoe Bruce zocht naar oprekmomentjes

Paul Meerman was ook bij het concert en mailde: “Gelsenkirchen, dat Bruce bij een eerder concert ‘Gelsen Whatever’ noemde’ (maar waar hij nu duidelijk op de uitspraak geoefend had, red.), ligt in het gebied waar veel energie wordt geproduceerd. Een troosteloze stad in een industriële omgeving waar de arbeiders in ploegendiensten hun brood verdienen. Zou dat iets betekenen voor het concert van The Boss in de Veltins Arena? Troosteloos of juist energierijk? De link is er wel met het ‘oude’ Amerika waar Bruce hartstochtelijk voor pleit en waar hij naar verwijst. Het Amerika van arbeiders, van hard werken.

“Over energie gesproken: het laatste concert, in San Sebastian Spanje, knetterde aan alle kanten. Dat deed het zeker niet in Gelsenkirchen. Energie was er echter wel genoeg. Zowel vanaf de band als van het Duitse publiek. Dat is altijd super enthousiast. Ook nu. En Bruce speelde daarmee, bijvoorbeeld in ‘My Love Will Not Let You Down’ waarin hij de tijd nam om het publiek de refreinen te laten zingen. Hij genoot daar zichtbaar van. En dat zijn de momenten dat je denkt: deze baas denkt er niet over na om te stoppen. Het concert begon met ‘No Surrender’ dat gelijk de toon zet bij een fanatiek publiek. Ook nu.

“De afwezigheid van Little Steven werd deels opgevangen door Nils. De mandoline in ‘Land of Hope and Dreams’ lijkt er ingemixt te zijn. Hij was te horen, maar niemand bespeelde deze.

“Zonder verrassingen werd het eerste deel van het concert afgewerkt, waarna deel 2 de aanwezige fans in extase bracht. Heerlijk om te zien hoe Bruce zocht naar oprekmomentjes, met shine-momenten voor de horn-sectie bij ‘Twist and Shout’.

“De band oogde tegen het einde van de tour energieker, dynamischer, ontspannener, vol power en plezier. En dat is knap. Iedereen vertrok blij en tevreden uit het stadion. Vol energie. En dat is een verdienste.”

René: “Overtuigend en krachtig”

René Slegers zat op de tribune en appte: “Onze Bruce moet hard werken zonder Steve! Het was een standaard show, solide en energiek. Genoten van een schitterende uitvoering van ‘Darkness’. Intens en overtuigend en met enorm veel kracht gezongen. Ook ‘Youngstown’ knalde eruit. De gitaren van Nils en Bruce kwamen bij ‘Murder Incorporated’ nog krachtiger over dan anders. Ook spinde Nils bij dit nummer, zoals hij ook bij ‘Because the Night’ doet.

“We hadden zitplaatsen aan de rechterkant. We zagen de band en Bruce binnenlopen. E Street Choir en de Horns samen met Jake voorop. Jake reageerde en zwaaide. De andere bandleden reageerden niet. Bruce kwam als laatste en stopte, draaide zich om en zwaaide.

“Onze zitplaatsen zouden ‘sichtbehindert’ zijn, met slecht zicht dus, maar waren de beste van de Arena. Heel vreemd, want het was echt top! Ik heb ze later gekocht en ik vermoed dat ze deze plekken later hebben vrijgegeven. Het leek erop dat het podium naar achteren is verplaatst om meer kaarten te kunnen verkopen. Want de golden circle was weer erg groot. Hierdoor werden onze tickets ineens betere tickets.”